Wij Zijn de Stad

Welkom bij de VOM, Rens Petiet!

Wij zijn blij met álle nieuwe leden van de VOM, maar dat Rens en Iris van Rens Petiet zich ook hebben aangesloten bij de ondernemersvereniging en Wij zijn De Stad – Middelburg vinden we extra leuk. We wonen om de hoek bij dit vrolijke stel en wandelen regelmatig de zaak binnen. Soms voor fietsgerelateerde zaken maar meestal gewoon zomaar, om even te beppen over de buurt, de stad of over wat dan ook. Het is altijd gezellig in de winkel, zelfs als het daar eigenlijk te druk voor is.

Nu had Rens eerder al eens aangegeven dat hij best lid wilde worden, maar haast had hij niet. Hij en Iris zien de meerwaarde van belangenbehartiging en samenwerking, en ze kunnen Wij zijn De Stad ook waarderen, maar tegelijkertijd varen ze toch een beetje een eigen koers, omdat ze nu eenmaal wat verder van het ‘echte’ centrum zijn gevestigd, en de Korte Noordstraat veel minder winkels heeft dan in het verleden. Dan is samenwerking simpelweg ook minder vaak aan de orde. Maar nu zijn ze daar dan toch. Tof!

Ook nu we op bezoek gingen namens de VOM was het weer gezellig. Het gesprek schoot alle kanten op. Maar uiteindelijk ging het toch vooral over de grote vraag die er nu is naar E-bikes (elektrische fietsen) en naar de manier waarop Rens en Iris daar invulling aan geven. Rens had net een bijzonder mooie fiets van het merk Riese & Müller klaargemaakt voor een klant en hij legde uit waarom hij dat ‘een beer van een fiets noemt’. Nu zijn deze fietsen behoorlijk prijzig (kijk maar eens op www.r-m.de/nl), maar als je ervoor gaat héb je ook wat. Dat durven we met droge ogen te beweren want het mooie is: we mochten van Rens even een proefrit maken. Niet op de genoemde fiets, maar op een vergelijkbare, die ook met gemak de 45 kilometer per uur haalt.

Het was nogal een ervaring, vonden we. We hadden nog nooit op een e-bike gezeten en hadden ook geen flauw idee wat we moesten verwachten. We werden wat lacherig toen Rens zei dat we een helm moesten dragen en vooral defensief moesten fietsen (“mensen verwachten niet dat je zo snel gaat, kijk uit!”) en toen hij ook nog meldde dat we wél mochten stoppen voor een praatje maar niks mochten meenemen met een kentekenplaatje voor een proefrit vonden het helemaal bijzonder worden. “Daar wordt toch zeker niet op gehandhaafd, Rens?” “Echt wel!” Nou, als Rens dat zegt dan geloven we hem gewoon hoor.

Eenmaal op pad begrepen we meteen wat elektrisch fietsen zo aantrekkelijk maakt voor veel mensen. Het is heel anders dan rijden op een brommer. Op de kaaien van Middelburg haalden we de 43. Dat vonden we als 16-jarigen een slakkensnelheid, maar op zo’n fiets ervaar je dat heel anders, ondanks de dikke banden en de robuustheid van het frame. Het reed super. We probeerden het nog even te filmen met één hand aan het stuur maar hielden daar vrij snel weer mee op want vertrouwen op één scherp afgestelde handrem vonden we toch een beetje tricky, met al dat verkeer. Maar we deden wel een paar extra baantjes op die ‘zelfregulerende’ weg van de stad. We hadden zin om naar iedereen te zwaaien. “Kijk eens mensen, hoe hard we gaan!” Achteraf natuurlijk grappen maken over hongerklop en ander wielerjargon. Wij, de sportievelingen.

We gaan zelf niet sparen voor zo’n fiets maar we kijken nu wel heel anders tegen het e-fietsen als verschijnsel. En als we er nog eens eentje kopen ooit, dan willen we er wel graag eentje die ook zo lekker snel is.

Omdat we er nu toch waren gaf Iris ons meteen de tegoedbon voor vuurwerk, voor de actie van Wij zijn De Stad. Even later fietste ook Emma van der Horst van Cook’Em voorbij, die ook een bon voor ons bij zich droeg. Van al die dingen werden we gewoon vrolijk. Middelburg op z’n kleinst. En dat bedoelen we dus als groots. De stad met de gezelligheid van een dorp. Vinden we leuk!

Welkom bij de VOM, Rens en Iris!

www.renspetiet.nl

22-07-2017