Wij Zijn de Stad

Waar het idee precies vandaan kwam weten we niet, maar wij dachten dus altijd dat in Kantoorvakhandel Littooij en van Eijk in de Segeersstraat oud-medewerkers, of zelfs de oud-eigenaars, van de voormalige ‘kantoormachinehandel’ van Sparrentak in de Lange Delft waren gevestigd. Bleek dat even een misverstand!

Toen we vorige week een praatje gingen maken met Jos van Eijk, en vroegen hoe hij de verhuizing van ene naar de andere straat had ervaren, zei hij meteen dat we ons vergisten, en hem waarschijnlijk ergens anders van kenden, namelijk van De Drvkkery. Van die winkel huurde hij in het verleden een ruimte in de zaak, waar hij wenskaarten verkocht. Toen wisten we het opeens weer! Onnodig te zeggen dat we weinig anders konden doen dan schaapachtig grijnzen. Snel overschakelen naar vragen over zijn huidige zaak dan maar.

Een erg uitgebreid gesprek werd dat niet, want we werden steeds onderbroken door klanten, die nog meer vragen dan wij bleken te hebben. Dan doen we natuurlijk een stapje opzij. Dat stelde ons wel in de gelegenheid om op het gemakje het aanbod te kijken, waarover Jos ons desgevraagd wel vertelde dat het kwalitatief en kwantitatief veel verder gaat dan een zaak als –bijvoorbeeld- Bruna. Daarom verkoopt hij ook geen kranten, tijdschriften of tabak. De zaak legt zich toe op kaarten, pennen, notitieboeken, en gerelateerde schrijfwaren.

We wilden ook graag nog wat meer weten over het pand, dat wij ons nog goed herinnerden van die sigarenzaak, waar je in de jaren 80 al voor 8 uur ’s ochtends terecht kon voor sigaretten, bij die man die altijd en eeuwig aan zijn pijp leek te lurken. Jos vertelde dat de geschiedenis van het karakteristieke pand hem erg interesseert. Het werd al rond 1700 gebouwd, en overleefde oorlog en straatversmalling, maar staat toch niet te boek als monumentenpand, omdat de houten pui op de begane grond er pas in in de jaren 20 werd in gezet door een sigarenfabrikant. Daar moesten we maar eens induiken, vond Jos.

Dat hebben we inderdaad gedaan, al ging het eigenlijk bij toeval. Op een van de foto’s is de Latijnse spreuk Viribus Audax te lezen. Toen we op die spreuk gingen googlen lazen we dat het zoveel als ‘In kracht onverschrokken’ betekent. We snapten echter niet waarom de sigarenfabrikant juist die spreuk had aangebracht. In de Krantenbank Zeeland lazen we dat wel meer sigarenzaken zo heetten. Het waren eigenlijk filialen van de fabriek, Goulmy & Baar. Viribus Audax was het motto van die firma, maar ook een merknaam van een sigaar. Er is een complete site gewijd aan dit bedrijf. Op www.goulmyenbaar.nl/verha…rschrokken lees je meer over die leus.

We zouden weer oeverloos kunnen bomen over deze geschiedenis maar we zijn al weer te lang van stof. Daarom dus behalve de foto’s van vorige week ook een aantal oude kiekjes, uit de tijd dat de Segeersstraat (ooit ook met één S geschreven) nog veel smaller was. En natuurlijk, onverschrokken als we zijn, een paar oude artikelen uit de PZC, een paar oude advertenties van Viribus Audax, en wat artikelen over die man met de pijp, Ruud van de Waart. Toch wel een icoon die man. Hij was ook aanjager van het pijprokersgilde dat soms wedstrijden hield in De Mug of in Schuttershof. In de artikelen vertelt hij nog wat meer over de geschiedenis van Segeersstraat 31, ooit dus Segeerstraat H 75.

www.littooijenvaneijk.nl

Knipsels: Krantenbank Zeeland Zeeuwse Bibliotheek:
Oude foto’s: Beeldbank Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed en Beeldbank Zeeland.

02-01-2015