Wij Zijn de Stad

Op bezoek bij…The Kitsch Company in Middelburg

Een gebakken eitje voor in je oorlel, een balpen in de vorm van een croissantje of een pak melk dat eigenlijk een klok blijkt te zijn. Wie voor de eerste keer The Kitsch Company aan de Lange Geere betreedt schrikt misschien even van de grote hoeveelheid sieraden en accessoires die in de winkel zijn uitgestald. Wij in ieder geval wel. Maar na een paar minuten wenden onze ogen aan de felgekleurde productenrijkdom en ontdekten we in ieder rek wel iets dat ons in lachen deed uitbarsten. Aan humor en gekkigheid geen gebrek, in het aanbod van Jantien van de Kraats.

Over de geschiedenis van de winkel(s) schreven we direct na ons bezoekje aan de zaak in juni al iets (), omdat Jantien ons foto’s uit haar begintijd als ondernemer had geleend. Die waren te mooi om niet meteen te delen. De meeste foto’s waren genomen in de periode 1996-1997, maar er zaten er ook tussen van voor die tijd. Jantien die in de jaren 80 op straat (meestal de Lange Delft) grote oorbellen in de kleuren van Doe Maar verkocht.

Wow, dat beeld konden we ons nog goed herinneren. Het was de tijd waarin we als irritante pubertjes veel rondhingen in de stad. Leuk natuurlijk, maar die flashback bevestigde ook ons gevoel dat Jantien geen dame is die blind trends volgt. De liefde voor dat wat ze maakt en verkoopt zat er al vroeg in. Dat blijkt ook uit de oude krantenartikelen die we achteraf lazen. Kitsch fascineert haar en als ze daarover vertelt ga je dat ook gewoon begrijpen, of je de producten nu mooi vindt of niet.

Wij vonden het sowieso erg leuk om haar eens te horen vertellen over haar werk, want normaal gesproken loopt ze daar niet zo mee te koop. In die twintig jaar kwamen we Jantien regelmatig tegen in het Middelburgse uitgaansleven en kletsten we over van alles en nog wat, maar eigenlijk bijna nooit over haar leven als kunstenares. Want dat is ze feitelijk, ondanks de voorkeur voor kitsch. Haar oude winkelpand in de Sint Barbaragang heeft ze ook nog steeds. Dat pand fungeert nu als atelier. In de winkel vroegen we haar dan eens wat zelfgemaakte dingen aan te wijzen. We stonden perplex. Ze maakt veel meer zelf dan we beseften. Op de vraag waarom ze die stukken dan geen eigen plaatsje geeft in de winkel antwoordde ze dat ze dat eigenlijk wel zou moeten doen ja, maar dat ze dat ook een beetje ongepast vindt. Verkooptechnisch is dat misschien niet zo handig, maar we begrijpen het goed. Jantien mag dan een stoer en eigenzinnig uiterlijk hebben, van binnen is ze lief en bescheiden, soms zelfs verlegen. Dat leest ze vast ook liever niet terug, maar wij vinden dat het haar siert.

Maar bescheiden of niet, ondertussen heeft ze haar winkel wel al twintig jaar. Het is zeker niet altijd makkelijk geweest en ook anno 2016 komt het niet altijd aanwaaien, maar Jantien kan nog altijd rekenen op een zeer diverse klantenkring, van toeristen op zoek naar een souvenir tot mensen die op zoek zijn naar een origineel kadootje. Van een rocker die een badge van een bandje voor op zijn jas zoekt, tot iemand die een gaatje wil laten schieten of een piercing wil laten zetten. Want dat doet Jantien dus ook. Toen we dat hoorden moesten we opeens wéér denken aan die tijd van Doe Maar, karateschoentjes en vriendschapsboekjes. Dat soort dingen kocht je toen bij ‘De Oesterschelp’ in de Gravenstraat. Zo’n vergelijking slaat verder nergens op, maar daar kunnen we ook niks aan doen. Associaties komen ongevraagd. Lekker hoor.

En voor de liefhebbers, uit een woordenboek van 1929:

Kitsch

znw. vr., g. mv. Het du. kitsch (1870 wsch. < kitschen `snel bijeenvegen van vuil’); zoo ook fr. kitsch (c. 1960).
↪ Alles wat een kunstproduct pretendeert te zijn maar van onecht sentiment en slechten smaak getuigt.

Da’s ook lekker 🙂

www.kitsch.nl

Uit de archieven van Jantien van de Kraats

18-08-2016