Wij Zijn de Stad

Slagerij Brouwer in Middelburg stopt ermee

Er zijn van die Middelburgse zaken die je -in positieve zin- zou kunnen omschrijven als instituten. Van die winkels die er al heel lang zijn en die iedereen eigenlijk wel kent. Slagerij Brouwer aan de Dam is zo’n zaak. Een begrip. Daarom vinden we het een vreemde gewaarwording hier te melden dat deze zaak gaat stoppen, in de loop van januari volgend jaar. Dat kun je je gewoon niet zo goed voorstellen.

Maar het is echt waar. David Brouwer en zijn vrouw stoppen ermee. Na dertig jaar! Of moeten we zeggen zestig jaar? David volgde in de jaren 80 namelijk zijn vader op, die ook dertig jaar slager was geweest aan Dam 79. Dat is niet niks. Maar voor de familie Brouwer is gewoon de tijd gekomen om van het pensioen te gaan genieten en er is geen opvolging. Er zijn wel kinderen maar die zijn iets anders gaan doen. Het kan natuurlijk zo zijn dat een andere slager het pand koopt (want het wordt t.z.t. wel te koop gezet) maar toen we David vanmiddag beluisterden kregen we niet het gevoel dat hij daar echt op rekent.

Er zullen veel mensen zijn die de zaak gaan missen. We zagen vanmiddag ook dat de slagerij ook nog een soort buurtfunctie vervult. We waren een beetje verbaasd dat we ook koffie en thee zagen staan op de schappen, waarop een vrolijke klant die net een schapenvel stond uit te zoeken riep: “dat staat er voor de oude mensen uit de buurt die niet meer verder komen dan deze winkel”. Gewoon, een beetje extra service dus. Dat zijn toch mooie dingen?

Het gesprek was te kort om allemaal oude herinneringen op te halen maar tussen de regels door kwamen we toch nog wel een paar dingen te weten. Hoe de slager vroeger zelf dieren slachtte in het abattoir dat toen nog aan de Laan der Verenigde Naties zat. Later liet hij dat doen in Vlissingen, tot ook het slachthuis daar stopte. Maar hoe dan ook: deze slager houdt van zijn vak en heeft gewoon mooi en goed vlees. Daar hoorden we in de loop der jaren ook diverse koks enthousiast over vertellen. Toen we daarover spraken glom David wel een beetje: “ik leverde deze zomer ook nog aan Michel Louws in de Timmerfabriek.” Dat is aan Michel wel besteed ja: op zoek naar lokale kwaliteit. Dat kan hij als geen ander.

Maar volgend jaar houdt de slagerij dus op te bestaan. Het was een Vleeschhouwerij vanaf de jaren 30, zagen we in oude kranten en op foto’s. Daar hebben we er ook nog een paar van toegevoegd. Wij nemen ons petje met respect af voor de familie Brouwer en zeggen het ook tegen hen: jullie zijn De Stad! Dat het nog lang zo moge blijven. Bedankt!

NB: Slagerij Brouwer is niet de enige die stopt; ook een oud-klasgenoot van David gaat stoppen. Daarover vertellen we meer in het volgende bericht.

Krantenknipsels: Krantenbank Zeeland ZB Planbureau en Bibliotheek van Zeeland, oude foto’s: Beeldbank Zeeland ZB, beeldbank Zeeuws Archief en Beeldbank Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed

29-09-2016