Wij Zijn de Stad

Slagerij Blankenburgh stopt in april 2017

Toen we gisteren schreven over de oud-klasgenoot van David Brouwer doelden we natuurlijk op Rinus Blankenburgh, van de gelijknamige slagerij in de Korte Noordstraat. Ook Rinus en zijn vrouw willen van hun pensioen gaan genieten en gaan dus ook stoppen. Daarmee verdwijnt dus nóg een Middelburgs icoon uit het straatbeeld, nog zo’n winkel met een lange geschiedenis die straks door veel vaste klanten gemist zal gaan worden.

Er zijn veel parallellen te trekken tussen Brouwer en Blankenburgh. Ook Rinus nam de zaak ooit over van zijn vader. Hij ging op z’n veertiende voor het eerst helpen in de slagerij en zit dus al 48 jaar (!) in het vak. Zijn vrouw blijft daar nauwelijks bij achter: zij staat al 40 jaar in de winkel. In de Krantenbank Zeeland gingen wij op zoek naar berichten uit die begintijd en die vonden we: een advertentie uit 1965, waarin gemeld wordt dat Blankenburgh Sr. een VOF heeft opgericht samen met voorganger de Koeyer, en een bericht van een paar jaar later, met daarin aandacht voor de 20-jarige Rinus die tweede was geworden bij een internationale wedstrijd van de slagersvakschool in Utrecht. Deze man maakte dus al furore in ons geboortejaar.

Net als voor David geldt voor Rinus dat hij niet stopt uit noodzaak. Het is gewoon mooi geweest en ook hij heeft geen opvolging. Het ging alleen allemaal wel een beetje sneller dan hij had verwacht. Met het oog op het pensioen werd het pand alvast te koop aangeboden, en dat werd razendsnel verkocht. Het is dan ook een enorm pand op een mooie locatie, dat veel mogelijkheden heeft. Wat de koper ermee gaat doen is nog niet bekend. Dat zien we tegen die tijd wel weer.

Rinus benadrukte wel dat de winkel pas in in april 2017 zal sluiten. “Tot die tijd kunnen de mensen nog heel veel lekkere dingen bij ons kopen.” We beloofden dat we dat er ook bij zouden zetten, al was het maar een beetje om ons berichtje over de verkoop van het pand goed te maken. Toen we dat publiceerden was het koopcontract echt nog maar net getekend. Echt boos was hij daar gelukkig niet over. Hij snapte ook wel dat er geen houden meer aan is, als dingen eenmaal op internet zijn te lezen.

Maar het zal, na al die jaren, ook voor de familie Blankenburgh en al hun klanten wennen zijn. Ze nemen afscheid van de winkel en het vak, maar ook van een wijk en een straat waar ze van alles beleefden. In het kwartiertje dat we er waren kwamen een paar herinneringen boven. De vader van Jacqueline en Barend Midavaine die in het naburige pand een winkel had en natuurlijk de sloop van de kazerne en die wat mindere periode van de bouwput die zo lang open lag. We waren ook benieuwd hoe hij de tijd had ervaren dat Coffeeshop Classic in de straat was gevestigd. Nou, daar had hij dus eigenlijk nooit problemen mee. “Ik kon het prima vinden met die jongens. Als er al eens klanten waren die rommel achterlieten in mijn portiek, dan ruimden zij het zelf netjes op. Ze zaten niet te wachten op gedoe met de buurt.”

Ook de familie Blankenburgh is De Stad, dat behoeft geen betoog. Wij wensen Rinus en zijn vrouw veel geluk met alles wat er na april komen gaat. Bedankt voor al die jaren!

Oude foto’s en krantenknipsels via ZB Digitaal.

30-09-2016