Wij Zijn de Stad

Piet de Bruin, de schatbewaarder van Park Toorenvliedt

Als mensen bevlogen zijn merk je dat al vrij snel, bij een eerste ontmoeting. Bij Piet de Bruin, algemeen adviseur van het wijkteam ’t Zand & Stromenwijk merkten we dat zelfs al voordat we hem hadden ontmoet. Nadat we een keer iets hadden geschreven over zijn vrouw Annelies ontvingen we op Whatsapp regelmatig enthousiaste berichten van hem, over gebeurtenissen in zijn wijk en in Park Toorenvliedt. Uit die berichten proefden we gewoon dat Piet veel hart heeft voor zijn omgeving. Toen ons duidelijk werd dat hij een van de initiatiefnemers is van het labyrint dat achter Huize Toorenvliedt leek het ons leuk eens kennis met hem te maken, in het park natuurlijk.

De dag waarop we hadden afgesproken was zeer regenachtig. Voor de zekerheid stuurden we nog even een sms met de vraag of de afspraak wel door zou gaan. “Wat mij betreft wel, tot zo!” Mooi. Piet laat zich door een beetje regen niet afschrikken. Dan gingen wij dat dus ook niet doen. Toen we even later aankwamen bij het Labyrint stond Piet al op ons te wachten en stak meteen van wal. Hij vertelde over de geschiedenis van het labyrint en over de functie ervan, en hij illustreerde zijn verhaal met een korte wandeling door dit natuurlijke kunstwerk. Waarom wij zijn verhaal interessant vonden kun je ontdekken door op de links onder dit stukje te klikken maar één citaat kunnen we hier wel even overnemen:

“De struikjes vormen het patroon van een labyrint: een wandelpad naar de levensbron, ofwel – zoals bedenker Piet de Bruin verkondigde – een plaats van overgave en vertrouwen, waar je ontdekt hoe het met je gaat! Heel anders dan een doolhof, want daarin loop je het risico te verdwalen.”

Wij haalden de begrippen labyrint en doolhof altijd door elkaar. Nu dus niet meer.

Piet nam ons vervolgens mee naar huize Toorenvliedt zelf. Het pand wordt gebruikt door stichting Arduin, maar druk was het er die dag niet. We konden er dus in alle rust onze ogen uitkijken. We waren daar namelijk nog nooit geweest. Een schitterend gebouw is ’t! Piet stelde ons ook voor aan de conciërge, die enorm veel bleek te weten van de (oorlogs-) geschiedenis van het park. Op zijn PC had hij een serie foto’s die werkelijk uniek leken te zijn, van Duitse soldaten bij een afweergeschut bijvoorbeeld. We probeerden het natuurlijk even: “mogen we die misschien online zetten?” Dat feest ging helaas niet door. “Dan krijg ik op mijn lazer.”

Tot slot wandelden we met Piet door het park naar vogelasiel De Mikke. Geloof het of niet, maar ook daar waren we nog nooit geweest. Daar zagen en hoorden we zo veel dat we besloten daar later eens een afzonderlijk stukje over te schrijven. Het is een initiatief dat wat ons betreft wel iets meer aandacht verdient.

Met Piet kletsten we nog even verder. Terwijl we wat langer bleven staan op de plek waar vroeger het openluchttheater was, en waar legendarische festivals werden gegeven in de jaren 70 (Music in the Park), vertelde Piet over zijn liefde voor dit stukje Middelburg. Dat hij aan de ene kant wel zou willen dat meer Middelburgers dit park omhelzen en zouden bezoeken, en aan de andere kant juist hoopt dat het de oase van rust blijft die het nu is. Daarom ziet hij er liever ook geen (brom-) fietsers maar wandelaars, maar vindt hij het tegelijkertijd mooi dat aan de buitenzijde van het park de nieuwe wijk Rittenburg verrijst. Dat hoort straks ook gewoon bij ’t Zand-Stromenwijk. Dat past dan wel weer bij een ander citaat van de website:

“De Bruin en Groenenberg kozen bewust voor het park in de Stromenwijk. De Bruin: „Het park is een ontmoetingsplaats in een multiculturele wijk. Maar, hoe laat je die culturen samenkomen? Elke cultuur kent deze vorm, want een labyrint is universeel. Dit is dus iets gemeenschappelijks. Ik hoop dat mensen elkaar hier gaan ontmoeten en hun ervaringen delen.“”

Bedankt voor de rondleiding Piet. We hebben er veel van opgestoken. Jij bent De Stad!

Links:

www.labyrintwerk.nl/index…t-de-bruin

Home

www.zeeuwseankers.nl/nl-NL…orenvliedt

krantenbankzeeland.nl/searc…mit=zoeken

www.demikke.nl

03-12-2016