Wij Zijn de Stad

Genieten van Juul Kortekaas

Hebben jullie dat nu ook wel eens, dat je een huis betreedt en dan meteen voelt dat je een beetje verliefd bent? Wij hadden dat vanochtend. We wandelden, zonder specifiek doel, door de Brakstraat en zagen daar Juul Kortekaas lopen. Dat deed ons bedenken dat we haar galerie op nummer 5 nog eens wilden bezoeken. We vroegen haar daarom brutaal of we een keer welkom waren om te kletsen en foto’s te nemen. Juul antwoordde dat ze dat leuk zou vinden en ze nam ons even mee naar binnen, om een visitekaartje te geven.

Dat kaartje kregen we inderdaad, maar wel pas een uur later, want Juul was zo open en hartelijk dat we direct zeer op ons gemak waren. Dan konden we ook wel vragen of we niet al meteen foto’s konden maken. “Jullie zijn wel impulsief”, lachte Juul maar ze vond het prima. De boodschap die ze van plan was te gaan doen zou niet zomaar weglopen. Willen jullie koffie? Een sigaretje? Dat sigaretje vonden we wel wat. Het is niet meer van deze tijd misschien, maar wij vonden het een verademing om weer eens bij iemand te zijn waar roken geen taboe is.

We kletsten over van alles en nog wat. Over haar werk natuurlijk, maar ook over haar drie kinderen, die ook allemaal kunstenaars zijn. Het is prachtig werk. Als je daar meer over weten kun je het beste zelf even oude artikeltjes lezen in de Krantenbank (krantenbankzeeland.nl/searc…mit=zoeken) of de website van Juul bekijken op www.juulkortekaas.nl. Ook elders kom je beelden tegen, zoals op www.omroepzeeland.nl/nieuw…middelburg.

Wat wij persoonlijk vooral zo mooi vonden waren al die details en dwarsverbanden. Dat prachtige huis ‘De Leerse’ is dus al van 1594. Op de eerste verdieping heeft Juul prachtige originele balken blootgelegd. Maar die periode inspireert haar dus ook in de kunst. Ze maakt bijvoorbeeld loden tulpen, een knipoog naar de introductie van die bloem in Nederland, in dezelfde periode, en naar de experimenten van de alchemisten in die tijd. Naast haar bureau ook tulpen, geschilderd op hout. Dat hout bestaat dus uit oude planken, afkomstig uit het pand. Super is dat.

En dan dat pand! Met een schitterend binnenplaatsje achter een waanzinnig mooie woonkamer. Een gezellige, ouderwetse keuken. En dan die zolder, waar haar zoon net aan het opruimen was. Wat een ruimte, wat een pracht. Met een bedstee nota bene! Echt, wij zouden er zo gaan wonen. Als het weer kunstroute is moet je echt je kans grijpen en ook Juul bezoeken. Je mag dan ook gewoon alles bekijken. Je zult er geen spijt van krijgen.

Maar we werden in dat uurtje ook een beetje verliefd op Juul zelf. Wat een optimisme en vrolijkheid! Dol op de natuur, dus die maakt ze zelf in haar huis. Onlangs ernstig ziek geweest, maar daar heeft ze maling aan. Ze tart de dood graag want die hoort nu eenmaal bij het leven. Een, uhm, doodnormaal iets. En die sombere maand januari? Daar heeft ze veel zin in. “Het is de maand van de hoop, op naar het nieuwe leven!” Ah, vandaar die vrolijke teksten op haar ramen.

Zo nuchter als Juul overkwam, zo spiritueel lijkt ze ook. “Dat ben ik ook wel hoor, maar ik heb een hekel aan dat woord”. “Of die levensstijl een vlucht is? Dat is altijd de vraag he? Maar het is beter dan je verliezen in al dat negatieve, toch?” Daar heeft ze groot gelijk in, vinden wij. Maar dan wilden we toch ook graag weten of het nu een moedervlekje is, tussen haar ogen, of een tattoo? “Dat is mijn Chakrapunt inderdaad”. Jules reisde veel rond haar 50e (ze is nu 67), onder andere naar India en China. “Dat waren echt mijn landen. Ik voelde me er erg thuis. Nu niet meer. Het is er veel te druk geworden.”

Maar Jules woont nu 33 jaar in Middelburg en voelt zich hier ook helemaal thuis. Dat merk je aan alles. En met zo’n geweldig huis (voor een prikje gekocht in 1984) en zo’n positieve levenshouding kan het ook eigenlijk niet anders. Juul is een vrouw naar ons hart. Juul is De Stad!

www.juulkortekaas.nl

09-01-2017