Geplaatst op 10 mei 2020

Henriëtte Heijboer: “horeca en muziek zijn mijn leven”.

Na zich eerder verdiept te hebben in de geschiedenis van De Gespleten Arent is Jacqueline Willemsen-de Kort nu in het verhaal van Expresszo aan de Pottenmarkt gedoken. Het historische verhaal volgt later. We beginnen met het interview met Henriëtte Heijboer, die na vele jaren werken in de brasserie van De Drvkkery onlangs is begonnen in Expresszo. Een mooi verhaal!
Als je het over échte Middelburgers hebt, kan Henriëtte Heijboer (55) niet ontbreken. Ze is verwekt in Zierikzee, maar geboren aan de Nassaulaan in Middelburg. Ze is het middelste kind en heeft een broer en een zus. Later verhuizen ze naar Klarenbeek en de binnenstad van Middelburg. Omdat Henriëtte nooit is weggegaan uit Middelburg kent ze de stad als haar broekzak. De slanke klassieke schone heeft vele vrienden en haar sociale netwerk is gigantisch.
 
Haar jeugd brengt ze door op de Kleuterhof en OBS de Arneburch. Ze vindt het erg leuk dat ze nog twee jaar in het oude Gymnasiumgebouw in de Latijnse Schoolstraat heeft gezeten, waar ze zelfs is ontgroend met een emmer water over haar hoofd in een zinken tobbe! Hierna wordt de havo op de SSGM in de Churchilllaan afgerond. Haar moeder wordt ziek wanneer ze in de brugklas zit en overlijdt zeven jaar later aan een slopende ziekte.
 
Henriëtte gaat na haar diploma direct aan het werk bij Rôtisserie Michel, waar ze tijdens dat halfjaar het horeca-vak leert. “Ik zou graag modeontwerpster zijn geworden, of tolk of vertaalster. Maar het liep anders.” Hierna heeft Henriëtte vijf jaar in de bediening van de Tamboer gewerkt.
Henriëtte trouwt met Leo Hannewijk, ook geen onbekende in het Middelburgse circuit. Hij was oprichter van de filmliga in jongerencentrum Midgard en later filmhuis Meccano, Schuttershof, bioscoop Electro en Film By The Sea.
 
“Ik kreeg al jong kinderen: zoon Ferenc (34) en dochter Laura (31). Naast de zorg voor de kinderen werkte ik in de horeca en zong in diverse bands. We woonden toen op een bovenwoning op het hoekje van de St. Pieterstraat. Al heel jong moest ik meemaken dat de ontwikkeling van Ferenc anders verliep. Mede hierdoor verdiep ik me graag in mensen en accepteer zonder vooroordelen hoe hij of zij is. Ik ben een mensenmens. Ik hou van ze, van jong tot oud.”
 
Henriëttes grootste passie is zingen. Dat begint in de jaren tachtig met de Zeeuwse soul-formatie Earthquake Roody & The Trembling Walls, waar ze achtergrondzangeres is. Vele bandjes volgen, zoals de Grandpa Nick Sessieband. Ook als solozangeres gaat het haar goed af. Ze heeft elf jaar in het A58-koor gezongen en sinds dit jaar het KAT (Koor Aller Tijden). “Een mooi repertoire, gezellige mensen en heel leerzaam. Ach, daarvoor ben je nooit te oud,” zegt ze lachend.
 
Henriëttes kinderen hebben haar muzikaliteit geërfd: Ferenc speelt piano, Laura heeft jaren gedanst en gezongen. “Toen Laura drie was ging ik zelf ook op ballet bij Dazzle aan de Amnestylaan, wat ik zo’n zo’n acht jaar met veel plezier heb gedaan.” Henriëtte heeft nog een tweede dochter gekregen; Mayte (15). Zij heeft dezelfde soort talenten als haar broer en zus. Ze danst en speelt harp.
 
Negentien jaar geleden begint Henriëtte met een parttime baan in de brasserie van De Drukkerij. “Ik vind het een fijne prachtige winkel, waar het heerlijk toeven en werken is. Literatuur, muziek, kunst en een heerlijke brasserie erbij. En er is altijd wel wat te doen. Hier had ik het heel erg naar m’n zin. Er hing een fijne werksfeer en het is er wel druk ja, maar ik hou van hard werken.”
 
Het afgelopen jaar doet Henriëtte naast de Drukkerij vrijwilligerswerk bij de dagbesteding in Villa Rittenborgh. “Op m’n werk was het rennen en vliegen, maar hier kon ik gewoon naast iemand gaan zitten, een hand vastpakken en volledige aandacht geven. Niet tien dingen tegelijk doen, maar verstillen en pure aandacht.” De zorg spreekt Henriëtte wel aan, want dat doet ze van nature graag. Zoals ze vroeger tolk wilde worden, lijkt haar nu een beroep in de zorg, of als logopediste wel wat. Maar ja, dan moet er ook een opleiding gebeuren. En dat op je vijfenvijftigste, dat is niet zo makkelijk.
 
Marcel van Eijsden is bloemenexporteur, maar wil daarnaast Expresszo aan de Pottenmarkt gaan heropenen. Marcel: “Henriëtte heeft zoveel aandacht voor mensen, ik vind haar de ultieme gastvrouw! Zonder haar wil ik dit avontuur niet aangaan en daarom heb ik specifiek deze prachtmeid gevraagd bij de espressobar te komen.” 
“Daar moest ik lang over nadenken”, zegt Henriëtte, “want ik had het enorm naar m’n zin bij de Drukkerij. Maar van lieverlede trok het kleinschalige me aan. Het mooie gevoel van verstilling en aandacht van de Villa, vind ik nu in Expresszo. Met zo’n zelfde intensiviteit kan ik aandacht schenken aan koffie, lekkernijen en mensen.”
 
Henriëttes vrijwilligerswerk heeft ze op moeten geven, want ze heeft nu een fulltime baan. “Maar ik ben superblij met deze kans. Ik kan nu zelf bedenken wat en hoe ik iets wil. We hebben barista-training gehad van Lars Louwerse, zodat iedereen een professioneel goed smakende koffie krijgt. We gebruiken Braziliaanse koffiebonen van Single Estate, ook décafé is mogelijk, en gebruiken natuurlijk naast de gewone melk ook de alternatieve soorten. Tevens zijn er diverse soorten thee, mét of zonder theïne.“
 
Eigenlijk zouden ze 1 april open gaan, maar door de Corona maatregelen kan dat niet. “We hebben nu meer tijd gekregen om alles voor te bereiden.” Gelukkig kan er op 4 mei een start worden gemaakt met Coffee-To-Go. De voordeur van Expresszo is een boerendeur die in gedeeltes open kan. “Een vriend heeft een loket gemaakt die over de onderdeur kan worden geschoven, zodat er plek is voor een plateautje met de bekers en een pin-apparaat.”
 
Na afloop wordt dat door de klant teruggezet en maakt Expresszo het weer schoon. “Binnenkort komen de nieuwe terrastafels. Die gaan we zo neerzetten dat mensen op de juiste afstand kunnen gaan zitten. Voorlopig runnen we de zaak met z’n tweeën totdat we weer echt open mogen. Ik kan niet wachten, ik heb er zo’n zin in!”
 
De kleine zaak is in rustige kleuren geschilderd en er liggen kussens op de banken. Voor het raam hangt een glazen koffiepot-lamp. “Expresszo heeft een uitstraling van rust, warmte en comfortabel genieten. De mensen kleuren het in,” aldus Henriëtte. Tevens verdiepen ze zich in lekkernijen, rekening houdend met allergieën en voedingswensen. “Naast ‘t gebak – wat we zelf maken – zullen er wat broodjes, hartige taarten en soepen op de kaart staan.
 
Hier heb ik ook al leuke ideeën voor. Dat iemand zijn favoriete recept mag maken en daar een inspirerend verhaaltje over wordt geschreven. De soep van…… De taart van……. Ook zou ik graag in het nisje een wisselexpositie van één kunstwerk aan de muur hebben hangen, groter is het nisje niet, haha. En op vrijdagmiddag een gezellige afsluiting met live muziek. Eén persoon met een gitaar zal net passen! Ach ja, plannen genoeg!”
 
Interview op 3 mei 2020
Jacqueline Willemsen-de Kort
 
Foto’s: Ben Willemsen van Mojekieke.

Delen op

Met elkaar houden we de stad open.
#bewustmiddelburg

Bekijk snel alle maatregelen voor de binnenstad van Middelburg. Met elkaar houden we de stad open.
Alle informatie is te vinden op deze pagina.

Bewust Middelburg