Geplaatst op 23 januari 2017

Kees Petiet

Kees is al 39 jaar uitbater van café Bar American op Plein 1940. Hij was in zijn loopbaan bij vele evenementen in de binnenstad betrokken. Hij nodigt iedere Middelburger uit om verhalen te delen. Over vroeger, over nu en over de toekomst.

“Ik ben in 1953 geboren aan de Koepoortlaan in Middelburg. Waar nu het park ligt stonden toen noodwoningen, omdat de stad toen kampte met een tekort aan woonhuizen. In 1957 verhuisden we naar de Augustijnenstraat, achter het Schuttershofcomplex. Mijn moeder -ze is nu 92- woont daar nog altijd. Ook zij viert dus een jubileum dit jaar: zestig jaar in hetzelfde huis. Vroeger zeiden mensen dat je pas een echte Middelburger bent als je bent geboren binnen de vesten. Nou, dan ben ik er dus een. Maar zo moeilijk was dat in die tijd nu ook weer niet. Het ziekenhuis stond daar namelijk óók.

Mijn vader was barbier in datzelfde ziekenhuis. Door zijn werk kende hij bijna iedereen. Ik ken na al die jaren zelf natuurlijk ook veel Middelburgers, sommige al vanaf mijn schooltijd. Het leuke is dat veel van die mannen nog regelmatig een biertje bij me komen drinken. Het zijn vriendschappen voor het leven. Als je me vraagt wie ik beschouw als stadsicoon denk ik toch aan iemand als Henk Cosijn. Hij was in de jaren 70 en 80 een graag geziene gast in de Middelburgse horeca, maar tegelijkertijd ook een schoolvoorbeeld van iemand die de ellende van de Tweede Wereldoorlog altijd met zich meedroeg.

Als ik buiten Walcheren ben vind ik het altijd leuk om te horen hoe buitenstaanders over de stad denken. Zo was ik jaren terug eens in Rosmalen, om een nieuwe biljarttafel voor het café te kopen. De oudste vakman daar informeerde op zeker moment waar ik vandaan kwam. Toen ik Middelburg zei zag ik hem gewoon denken. Opeens wist hij het weer. Hij had er nog eens een biljartwedstrijd gespeeld voor de nationale bond, in een donker en rumoerig café. De wedstrijd moest worden stilgelegd omdat een papegaai die los in zijn kooi zat opeens naar de tafel vloog en rustig tussen de ballen ging zitten. Het was ongehoord! Dat kon alleen maar over De Schuur op de Varkensmarkt gaan, waar Jan Bakker toen nog de eigenaar van was. Prachtig toch, zulke dingen?

Ik vind Middelburg nog net zo fijn als vroeger. Iedere periode heeft zijn eigen charmes. Ik vind het bijvoorbeeld geweldig dat Plein 1940 een verblijfsplek is geworden. Daar wil ik graag mijn schouders onder zetten. Ik peins er nog niet over om te stoppen met mijn werk. Was er vroeger dan helemaal niks beter? Toch wel. De muziek. Na de eeuwwisseling is alleen nog maar muziek gemaakt die je over twintig jaar niet meer zal horen.

Foto: Ton Stanowicki


Delen op

Met elkaar houden we de stad open.
#bewustmiddelburg

Bekijk snel alle maatregelen voor de binnenstad van Middelburg. Met elkaar houden we de stad open.
Alle informatie is te vinden op deze pagina.

Bewust Middelburg