Geplaatst op 29 september 2018

Lou Traas over 5 jaar Café Ut Babbelaertje in Middelburg

Volgende week vieren Lou Traas en Ramona Hitijahubessy het vijf-jarig bestaan van Café Ut Babbelaertje in Middelburg. We herinneren ons de periode dat de zaak net open was nog goed. De eerste echte kennismaking was nota bene tijdens een avond met Bonnie St. Claire, Arie Ribbens en Chiel Montagne. Een bijzondere avond was dat. Maar bijzonder waren ook de vijf jaar daarna. In ‘De Babbe’ gebeurt altijd van alles. Daarom gingen we twee weken terug eens rustig met Lou zitten, om te kletsen over die periode. Het gesprek was mooi, en duurde veel langer dan we hadden gepland. En het ging al snel over andere dingen dan de kroeg alleen. Want waar draait het nu eigenlijk allemaal om in het leven?

Hieronder een samenvatting van het gesprek, dat volgende week ook in de Middelburgse & Veerse Bode zal staan. De prachtige foto is deze week gemaakt door Ruden Riemens Photography (een man met wie we overigens ook graag nog eens een uurtje of wat gaan zitten). Bedankt Lou en Ramona. Op de volgende vijf jaar!

“Het mooiste moment in die vijf jaar dat ik dit café run? De kus die mijn vader me gaf, anderhalf jaar na de opening van de zaak. Hij zei verder niks, maar op dat moment voelde ik zó goed dat hij trots op me was. Dat is echt mijn mooiste herinnering, want mij vader was mijn held.”

Het is veelzeggend dat Lou Traas over zijn familie begint, als je hem vraagt naar zijn beste herinneringen aan Ut Babbelaertje in Middelburg. In oktober 2013 opende hij het café, samen met zijn vrouw Ramona Hitijahubessy. Aanvankelijk was er nog een derde compagnon, maar die verdween vlot uit beeld. Het café maakte vrij snel naam, door de vele optredens die het stel organiseerde. Van Bert Heerink tot reggaelegende Eek-A-Mouse, van Hans Dulfer tot Jules Deelder. In vijf jaar tijd stonden er talloze nationale én internationale acts op het kleine podium van ‘De Babbe’. Waarom begint Lou dan eigenlijk niet over één van die gedenkwaardige avonden?

“Maak je geen zorgen hoor. Muziek is de rode draad door onze geschiedenis. Er hebben hier al veel toppers gestaan. Mensen vragen zich soms af hoe we die acts kunnen betalen. Nou, daar is niks geheimzinnigs aan. We hebben een puik netwerk. Veel artiesten spelen hier voor een schijntje, omdat we ze kennen of omdat ze op doorreis zijn bijvoorbeeld. Daar zijn we hartstikke trots op.”

“Maar uiteindelijk zijn mijn familie en mijn gezin de échte rode draden. Kijk, zonder Ramona had de kroeg niet eens bestaan. Zij sleept me er altijd door en regelt alles achter de schermen. Ze is m’n alles. Dat mijn vader een held is zei ik al. Hij leerde me om te ondernemen vanuit het hart, en hoe je overeind blijft bij tegenslag. Dat wil ik mijn vier kinderen ook meegeven. En ik wil dat zij ook trots kunnen zijn, als ik later een oude opa ben.”

Die tegenslag hebben Lou en Ramona ook gehad, in vijf jaar Babbelaertje. Ze verloren een paar goede vrienden en leden veel omzetverlies na een inval door allerlei instanties, die uiteindelijk helemaal niks opleverde, op een defecte brandblusser na. Op Facebook tierde Lou er in het verleden regelmatig over, maar inmiddels kijkt hij weer liever vooruit. “Ik vergeet het nooit. Ze kwamen aan m’n gezin. Maar ik wil ook verder. Ik heb allerlei mensen om me heen die me onvoorwaardelijk steunen, al heel lang. Ze weten zelf wel wie ze zijn. Zonder hun zijn we nergens. En ook niet zonder onze klanten natuurlijk. We bestaan bij hún gratie. Ook dat vergeet ik nooit. Mijn credo is: ‘het is niet wie je bent maar wie je kent.’ Zo is het.”

Zo laat Lou ongevraagd zijn andere kant zien. Als hij onrecht bespeurt, of meent te bespeuren, dan trekt hij soms stevig van leer en zeker niet altijd even genuanceerd. Maar van man tot man aan tafel, bij een goede bak koffie? Dan is hij gewoon een rustige jongen die iets moois wil neerzetten, en de mensen om hem heen wil beschermen. Ja toch, Lou?

“Dat zijn jouw woorden, maar zet het er gerust in. Ik doe het niet voor het geld in ieder geval. Ik heb geen grote auto, en ga nooit op vakantie. Maar dat laatste is misschien ook wel omdat ik m’n geboortgrond niet graag zou missen.”

Café Ut Babbelaertje viert het jubileum op vrijdagavond 5 oktober.

NB: in het gesprek noemde Lou veel mensen met naam en toenaam. Te veel om hier allemaal op te sommen. Maar behalve zijn vader en Ramona kwamen een paar mensen wel erg nadrukkelijk voorbij: Jules Petiet, die er feitelijk voor zorgde dat Lou livemuziek ging organiseren. Roel Idskes, “een topmuzikant die er al jaren belangeloos staat, keer op keer”. Buurman Hayo Kaffeethof, die Lou altijd net weer even dat steuntje in de rug geeft als het nodig is.

En hij sprak zelfs met respect over sommige politieagenten en andere mensen in de stad. De oude garde, die eerst nog het gesprek aangaat en niet meteen op de strepen gaat staan. We proberen zo’n interview niet te lang te maken, maar hier op Facebook voegen we dit er graag nog aan toe, omdat het zo goed illustreert hoe belangrijk de gunfactor is. En samenwerking.

Foto: Ruden Riemens Photography Middelburg.



Meer verhalen over Café ut Babbelaèrtje

De Babb’s Sunday Sessions in Café Ut Babbelaertje in Middelburg

Vanavond wordt in Cafe Ut Babbelaertje de derde editie van Babb’s Sunday Sessions gehouden, deze keer met Stan Verbraak, de vroegere zanger van o.a. Helloïse en Highway Chile.   Nu…

Lees meer