array(11) {
  [0]=>
  int(25620)
  [1]=>
  int(25621)
  [2]=>
  int(25622)
  [3]=>
  int(25623)
  [4]=>
  int(25624)
  [5]=>
  int(25625)
  [6]=>
  int(25626)
  [7]=>
  int(25628)
  [8]=>
  int(25629)
  [9]=>
  int(25630)
  [10]=>
  int(25631)
}

Zij zijn De Stad: Michelle Lambregtse

In de serie ‘Zij zijn De Stad’ deze keer Michelle Lambregtse van De Gouden Bock. Het was een prettig gesprek, met een lekkere kers op de taart. “Zeg, Michelle, nu die steiger er toch staat, zouden we dan even….?”

Dat Michelle Lambregtse (1975) al ruim achttien jaar aan het Damplein in Middelburg woont en werkt mag gerust een wonder heten. Ok, dat is wat dik aangezet misschien, maar als je met Michelle praat over haar leven kun je eigenlijk alleen maar constateren dat haar reislust en liefde voor verandering altijd een belangrijke rol hebben gespeeld bij de dingen die ze deed. Als jonge puber spaarde ze van het geld dat ze verdiende met bijbaantjes al voor allerlei uitstapjes met vriendinnen, en toen ze op haar negentiende slaagde voor de opleiding International Business Management zat ze op de dag van de diplomauitreiking al in het vliegtuig naar Griekenland, om daar te gaan werken. “Dat diploma moet ik nog steeds ophalen”, lacht ze.

Ze groeide op in Maassluis, een oude stad in Zuid-Holland met iets meer dan drieëndertigduizend inwoners. Ze bewaart goede herinneringen aan het plaatsje, dat in sommige opzichten wel iets wegheeft van Middelburg. Ze had er veel vriendinnen, ze groeide op in een warm nest, ze doorliep er de havo: ze vond het, kort gezegd, gewoon een fijne tijd. Dat ze al op jonge leeftijd reislustig was staat volgens Michelle los van haar leven in Nederland. “Voor mij is reizen nooit een vlucht geweest. Ik voelde gewoon sterk de behoefte om de wijde wereld in te trekken.”

Michelles ouders hadden aanvankelijk alle begrip voor de wensen van hun dochter. Eerst werkte ze een seizoen lang, zeven dag per week, in een Nederlands eetcafé op het Griekse eiland Kos. Dat was een hectische tijd, met twee bazen die op zeker moment allebei in Nederland zaten, midden in het hoogseizoen. Zo werd Michelle, die op dat moment nog weinig horecaervaring had, tegen wil en dank manager van de hele zaak.

Het ging haar goed af. Na een winterperiode te hebben doorgebracht in Nederland vertrok ze weer, dit keer naar de Algarve in Portugal, waar ze ook werkte voor een Nederlandse baas. Ook daar moest ze na het hoogseizoen terug naar Maassluis, met tegenzin. Op dat moment vond pa Lambregtse dat het wel mooi was geweest, dat Michelle maar eens ‘iets serieus’ moest gaan doen. Michelle nam zich voor gehoor te geven aan die wens maar toen de baas in Portugal haar terugvroeg, en een prachtig appartement aan een boulevard toezegde, hapte ze toch weer toe. In dat seizoen maakte ze kennis met haar man Martijn van Zelst, die er aan de slag was gegaan als kok. Een relatie hadden ze toen nog niet, maar maatjes werden ze wel.

Na dát seizoen leek het over en uit te zijn met de buitenlandse avonturen van Michelle, maar toen ze hoorde dat Martijn als kok aan de slag was gegaan op Curaçao besloot ze hem op te gaan zoeken. Thuis verkocht ze het reisje als niets meer dan een vakantie, maar in haar achterhoofd wist Michelle al dat ze waarschijnlijk langer zou blijven. Dat bleek geen verkeerde inschatting. Op de Antillen veranderde de vriendschap met Martijn in een liefdesrelatie. De twee zouden uiteindelijk zes jaar lang op het eiland blijven wonen en werken, in allerlei functies, bij allerlei verschillende horecabedrijven. Ze deden er een schat aan ervaring op.

Alles veranderde toen Michelle zwanger werd. Dat zorgde ervoor dat het stel in 2001 besloot naar Nederland terug te verhuizen, om daar de kinderen op te voeden, en er een eigen zaak te beginnen. Aanvankelijk zetten Martijn en Michelle in op een zaak in Amsterdam, maar dat plan ketste af, waarna de twee werden gewezen op de beschikbaarheid van een pand aan het Damplein in Middelburg: De Gouden Bock. Aanvankelijk had Michelle haar twijfels, maar uiteindelijk ging ze overstag: in juli 2002 namen ze de zaak waar ze nu al achttien jaar zitten over.

Michelle is nog steeds blij met de beslissing van toen. “Toen we naar Middelburg verhuisden hadden we geen idee waar we terecht zouden komen. In het begin vond ik het soms ook best lastig, eerlijk is eerlijk. Het was even wennen dat je bij de bakker en slager door iedereen werd aangesproken en het duurde natuurlijk ook wel even voordat we een vaste klantenkring hadden opgebouwd, en de zaak precies was zoals we die voor ogen hadden. Maar dat is gelukkig allemaal goedgekomen. Ik vind de stad prachtig  en zou achteraf nergens anders hebben willen zitten dan daar waar we nu nog steeds zijn. Het Damplein is gewoon een heel mooi plekje. En Middelburg als stad ligt veel centraler dan veel mensen denken. Je bent zó in de Randstad, maar ook in Antwerpen, Parijs of Londen. Dat is ideaal, als je er, net als wij, regelmatig op uit wil. We hebben niet meer zoveel tijd als vroeger, maar die reislust zit er nog altijd in hoor!”

Ze kijkt dus tevreden toch op achttien jaar Gouden Bock, maar dat 2020 ook voor Michelle en Martijn een gek jaar is behoeft geen betoog. Álle horecaondernemers merken de gevolgen van de coronacrisis nu eenmaal. Maar het stel is niet bij de pakken neer gaan zitten. De eerste golf benutten ze voor het opknappen van de drie monumentale panden waarin de Gouden Bock is gevestigd, de tweede zijn ze aan de slag gegaan met Take Away maaltijden. Of je nu zin hebt in Lasagna met Wildzwijnstoof een heerlijke bouillabaisse of gewoon een bakje koffie: bij ‘De Bock’ kun je het allemaal bestellen.

Op die manier komt de zaak ook deze golf wel weer door, en kunnen Michelle en Martijn straks weer gewoon vooruitkijken. De kans dat ze wéér gaan langere tijd gaan reizen is vrij klein. Michelle: “we streven naar een mooie balans tussen veel en hard werken en zeer regelmatig vakantie. Dat laatste schiet er nogal eens bij in. Daar gaan we de komende twintig jaar dan maar eens werk van maken, toch?”

Gerelateerd:

https://wijzijndestad.com/verhalen/dubbel-feest-de-gouden-bock-bestaat-15-jaar-en-sluit-zich-aan-bij-de-vom/

https://wijzijndestad.com/tag/zij-zijn-de-stad/

Volgende verhalen

Afbeelding #000 voor het verhaal Alvast de beste wensen uit Middelburg
Alvast de beste wensen uit Middelburg

Alvast de beste wensen vanuit Middelburg! View this post on Instagram De beste wensen hè lieve mensen! M. 🙋🏻‍♀️ A post shared by Mattie & Marieke (@mattiemarieke) on Nov 9, […]

10 nov 2020
Afbeelding #000 voor het verhaal Sfeerverlichting op de Langevielebinnenbrug
Sfeerverlichting op de Langevielebinnenbrug

Leuk: de ondernemers in de Langeviele hebben de boompjes die tijdelijk op de brug staan ook een beetje extra sfeer gegeven. Michelle Bartlett

10 nov 2020
Afbeelding #000 voor het verhaal Zeeuws Toeristenplatform Allyourz vestigt zich aan de Groenmarkt in Middelburg
Zeeuws Toeristenplatform Allyourz vestigt zich aan de Groenmarkt in Middelburg

Mooie ontwikkelingen in en rondom het voormalige Hotel De Burg, aan Groenmarkt 13: het karakteristieke pand is niet zo lang geleden verkocht door University College Roosevelt aan een paar welbekende […]

10 nov 2020